Ko‘rshapalak.
Avstriya. Vena.
Qadimgi Venada shunday deyishardi: yarim tundan keyin shahar sir saqlashni biladiganlarniki bo‘ladi. Kechki ballardan birida ko‘rshapalak niqobini taqqan notanish ayol paydo bo‘ladi. U o‘zini hech kimga tanishtirmaydi, o‘zi haqida bir og‘iz ham gapirmaydi — faqat raqsga tushadi. Go‘yo bu zaldagi har bir insonni anchadan beri bilgandek. Musiqa tingach, mehmonlar asta-sekin tarqala boshlaydi. Ammo notanish ayol allaqachon g‘oyib bo‘lgan edi. Uning o‘rnida faqat niqob qoladi. U aslida kim edi? Tasodifiy mehmonmi, aktrisami yoki kimningdir go‘zal siri – buni hech kim bilolmaydi. Niqob esa javobsiz qolgan, ammo unutilmagan o‘sha oqshom haqida xotira bo‘lib qoladi.











